ส่งรัก ---> ส่งยิ้ม

คิดถึงเสียงหวาน ๆ กับ บทเพลงเพราะ ๆ ของคุณนรีกระจ่าง

ถามว่าเกิดทันยุคที่คุณนรีกระจ่างดังสุด ๆ มั้ย

ตอบทันทีเลยว่า...ทัน... แต่ช่วงนั้นอายุแค่ สามขวบ

ไม่รู้จักเพลงแนวนี้หรอก  สมัยนั้นฟังแต่เพลง หนุ่มดอยเต่า --"

 แต่รู้ค่ะ ว่าเธอดังมากกก 

ช่วงนี้นักร้องรุ่นใหม่ผุดขึ้นมายังกะดอกเห็ด  แต่ จขบ. อยากแตกต่าง ไม่อยากเหมือนใคร

และคงไม่มีใครอยากเหมือน เพราะชอบสรรหาเพลงเก่า ๆ มาฟัง

และแล้ววันนึงก็นึกถึงชื่อ นรีกระจ่างขึ้นมา  ก็เสิร์ช ๆ ชื่อเธอใหญ่เลยค่ะ

ประหนึ่งว่า เหมือนมีคนมาเข้าฝันให้ฟังเพลงของเธอ 555 

หลังจากนั้นก็ฟังมาตลอด  หลงรักทั้งเสียง ทั้งเพลง ทั้งคนร้อง

จนวันหนึ่งมีโอกาสได้ไปฟังเธอร้องสด ๆ  ในงาน อะไรซักอย่างของคลื่น FMone

จากนั้นก็ปลื้มมมมมมมมม ไม่หาย  ชอบมาก  แล้วก็ไม่มีโอกาสได้ฟังเธอที่ไหนอีก

จนกระทั่งได้เจออีกครั้งที่งานกรีนคอนเสิร์ตของกรีนเวฟ เมื่อวันที่ 26 ก.ย.

แต่น่าเสียดาย ได้ฟังเพลงของเธอแค่เพลงเดียว --"  คือเพลง เดียวดายกลางสายลม

ซึ่งซื้อตั๋วมาอย่างแพง แต่ได้ฟังเพลงเดียว    แต่ก็ไม่เป็นไรค่ะ  วันนั้นได้ของแถมเป็นลายเซ็นต์และรูปถ่าย

กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ค่ะ  ความจริงมีโอกาสได้คุยกับพี่เค้าทาง ฮิห้า 

 แต่คิดว่าเค้าคงไม่รู้จักเราหรอก  คุยกันผ่าน ๆ

ปรากฏว่า วันคอนเสิร์ต  พี่เค้าทักด้วย กรี๊ดดดดดรอบสอง อิอิ 

มาเล่าๆ แต่คงไม่มีใครอ่าน  555  เพราะห่างหายจากบล็อกนานแล้ว 

วันนี้คึก นึกอยากเขียน  

รักฉันวันละนิด 

นรีกระจ่าง  คันธมาศ

รักฉันวันละนิดนิดก็เพียงพอ

ขอแค่เธอไม่ร้อนรน
รักทุ่มเทลุ่มหลงรุนแรงโปรดเก็บไว้
ค่อยเติมความรักทุกวัน หมั่นเติมความหวานเบาๆ

ขอแค่เธอไม่ร้อนรน
รักทุ่มเทลุ่มหลงรุนแรงโปรดเก็บไว้
ค่อยเติมความรักทุกวัน หมั่นเติมความหวานเบาๆ
ค่อยซึมค่อยซับใจเราซ้อนกันอย่างช้าๆ