ส่งรัก ---> ส่งยิ้ม

วันนี้ขอมาแบบหลงยุคนิดนึงนะคะ

เป็นเพลงเก่าของคุณ ลินจง แต่นำมาร้องใหม่โดยคุณอรวี

จขบ.ชอบเนื้อเพลง เพลงนี้ค่ะ

รู้สึกว่าภาษาสวย  ฟังแล้วลื่นหู เนื้อเพลงน่ารัก

เนื้อหาบ่งบอกถึงความรัก ความรู้สึกของคนที่กำลังรักใครสักคน

เพียงแค่ได้มอง ได้ยิ้มไปคนเดียวก็สุขใจมากพอ

ว่ามั้ยคะว่า เพลงสมัยก่อนแตกต่างจากสมัยนี้มาก

แต่ก่อนเคยคิดว่า ทำไมพ่อแม่เราชอบฟังเพลงอะไรเชย ๆ

เพลงลูกกรุง หลงยุค ไม่เห็นเพราะเลยสักนิด  

ทำไมพ่อแม่เรา ไม่หันมาฟังเพลงใหม่ ๆ ร่วมสมัยบ้าง

แต่มาตอนนี้ กลับรู้สึกว่าเพลงสมัยใหม่ (บางเพลง)

คนแต่งไม่ได้ให้ความใส่ใจในรายละเอียดเนื้อหาของเพลงมากนัก

เพราะมัวแต่ไปห่วงหน้าตา ภาพลักษณ์ของศิลปินมากเกินไป

และคนฟังส่วนใหญ่ที่เป็นวัยรุ่น ก็จะใส่ใจในตัวศิลปินมาเป็นอันดับแรก 

เพราะเหตุนี้ เพลงบางเพลงจึงไม่ได้มีเนื้อหาสาระอะไร

คล้าย ๆ ว่าแต่ง ๆ ไปให้นักร้องได้ร้อง เพราะไม่พราะไม่รู้ ขอให้ติดหูไว้ก่อน

โดยเพลงที่ว่านั้นบางเพลงร้องอยู่คำเดียว ตั้งแต่ต้นจนจบ

เนื้อเพลงไม่ได้มีความคล้องจองกันสักนิดแต่ขายได้ ก็มี (แปลก)

เลยไม่เข้าใจว่า มาตรฐานที่จะบ่งบอกได้ว่าเพลงนั้นดี มีคุณภาพ

อยู่ที่คนร้อง หรือ เนื้อหาของเพลงกันแน่

แต่คิดไปคิดมา หรือว่าอายุที่เพิ่มขึ้นของเราทำให้เรารู้สึกอคติกับเพลงสมัยใหม่บางเพลง

คงไม่ได้คิดไปเองใช่มั้ย ?

ปล.เพลงดี ๆ มีคุณภาพตอนนี้ก็มีเยอะนะคะ  เพียงแต่มีน้อยไปก็เท่านั้น  --"

เพลง : รักปักใจ
ศิลปิน : อรวี สัจจานนท์ 



รักปักใจ โอ้ใคร ช่วยฉันที
ทุก นาที ดังไฟมาจี้ เหลือที่ บรรเทา
อาวรณ์ใจร้อนรน พะวักพะวง เหลือก่นซึมเซา
ตรึงฤทัย ให้หลงเมา หัวใจกระเส่า
นี่ตัวเราหรือตัวใคร

ครั้งแรก ก็เพียงเห็นกัน
นึก นึกหวั่น กระสันหัวใจ
พอรู้ตัว ที่ไหนได้
เหลือจะหักใจ ให้บาง ให้เบา

* รักปักใจ ผู้ใด ใครไหนเล่า คิด บรรเทา
เพราะความมึนเมาเหลือเป่าปัดไป
นานวัน มันลุก ลาม แม้นเรายิ่งห้าม ยิ่งหนักใหญ่
ตัวชักลอย เหาะเหินไป
ถึงไม่มีใครไม่เป็นไรยิ้มคนเดียว

** นี่ แหละ ที่เขาเรียกกัน
รัก รักมั่น กระสันมัดเกลียว
ใจนั้นเต้น เป็นเสียงเดียว
รักแท้แน่เชียว ไม่ลืม ไม่เลือน

ปล. เวอร์ชั่นเก่าจะคลาสสิคกว่านี้เยอะค่ะ ^^