ส่งรัก ---> ส่งยิ้ม

1 เดือนกับอีก 16 วัน กับบทบาทของการเป็นครู

สนุก สุข เศร้า เหนื่อย หนัก เบื่อ หน่าย ปนกันไป

แต่ต้องท่องเอาไว้ว่า นี่แหละ คือสิ่งที่เราเลือกแล้ว

ไม่ว่าจะเจออะไร ก็ได้แต่หวังเอาไว้ว่าจะต้องผ่านมันไปให้ได้

บอกกับตัวเอง ...นี่คือชีวิตการทำงาน... แม้จะไม่เต็มตัว แต่ก็เหนื่อยเอาการ

บางครั้งเวลาเหนื่อย ๆ เจอเด็กที่ฮา ๆ ก็สร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้ฉันได้

เมื่อวันพฤหัส  มีเด็กชายคนนึงถามฉันว่า "อาจารย์ ๆ อาจารย์เป็นอาจารย์ หรือ เป็นนิสิต"

ฉันเลยถามกลับว่า "แล้วเห็นครูเป็นอะไร"  เด็กตอบ "เป็นอาจารย์นิสิต"

อืมม ดีทีมันยังเห็นเป็นอาจารย์ กลัวตอบเป็นอย่างอื่น เลยถามกลับไปว่า "แล้วคุณล่ะ เป็นอะไร"

เด็กตอบกวน ๆ มาว่า "เป็นพันตำรวจโทนายแพทย์ รองศาสตราจารย์ดอกเตอร์ ดิสรณ์ ...."

โอ้โห คิดในใจ มันเรียงมั่วป่าววะ  

บางครั้งเด็กมีคำถามแปลก ๆ มาถาม วันก่อน เด็กชายปุณณกัณฐ์ถามว่า

อาจารย์ ๆ เห็นมั้ยว่าในเหรียญบาทมีตำรวจอยู่ด้วย

จำได้ว่าคำถามนี้เคยเล่นกับเพื่อนมาก่อน แต่จำไม่ได้แล้วว่ามันตอบว่าอะไร

เลยถามว่า ไหนอ่ะตำรวจ

เด็กบอก นี่ไงจารย์พร้อมกับชี้ไปที่เหรียญ  "ศาลาวัด" --" อ่อ get แล้ว

สอน ๆ ไปบางทีเจอเด็กเลือดกำเดาไหล ครูเองก็ตกใจ

จำได้คร่าว ๆ ว่าตอนเด็ก ๆ ครูให้เงยหน้าขึ้น

เลยบอกเด็กไปว่าให้เงยหน้า และให้เอาทิชชู่ซับเลือดไว้

แต่เด็กคนอื่นดันบอกว่า อาจารย์อย่าให้เงย เดี๋ยวเลือดไหลลงคอ --"

เอ่อ ก็ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ด้วย เลยงง  และเอ๋อไปพักใหญ่

อีกวัน ที่ห้องมีเด็กชื่อ ด.ช. นภดล เด็กคนนี้ค่อนข้างกวน ๆ อาจารย์เค้าคงทนไม่ได้ที่เห็นพูดไม่หยุด

เลยเรียก " นภดล คุณเงียบเดี๋ยวนี้นะ   นี่คุณรู้มั้ย ว่าตอนนี้คนทั้งประเทศกำลังเกลียดคุณอยู่" 

ฮา กันทั้งห้อง เอ่อ อาจารย์เล่นมุขได้ฮามากกกกกกกกก เหมาะกับสถานการณืปัจจุบันมาก ๆ

นั่งอยู่หลังห้องหัวเราะน้ำตาไหลเลย  

เด็กป.5 ถือว่าเป็นเด็กที่พูดไม่ค่อยจะรู้เรื่อง บอกอย่าง ทำอย่าง

แต่เด็กที่น่ารักก็มีเยอะ  บางคนบอกว่าอาจารย์เสาวลักษณ์ใจร้าย

บางคนก็บอกว่าใจดีเกิน เลยไม่รู้ว่า ตอนนี้ตัวเองใจดีหรือใจร้ายกันแน่

แต่ความจริงก็ดุว่าเด็กไปตามระเบียบ เห็นใครทำอะไรไม่ถูกก็ต้องดุเป็นธรรมดา

เป็นครูแม้จะเหนื่อย จะง่วง จะเบื่อ จะท้อ ต้องตื่นแต่เช้า เข้าโรงเรียนตั้งแต่ 7 โมงเช้า

กลับห้องอีกทีเกือบ ๆ ทุ่ม วัน ๆ สอนแค่ 2 ห้อง แต่ต้องทำงานชั้น งานอะไรต่อมิอะไร

 วันเวลาช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว   และฉันเองก็คงต้องเดินไปตามเส้นทางที่ฉันเลือก

กับการเป็น...คุณครู...สอนคณิตศาสตร์...ผู้แสนใจดี และ ร้ายปนกันไป ^^ 

 ชีวิตที่เลือกเอง

The Peach Band

ฉันมองออกไป เจอวันที่สวยงามสดใส

และมันอยู่แสนไกล จนต้องเดินทางไปหามัน

* เส้นทางที่ฉันต้องเดินจากตรงนี้  ก็ไม่รู้ดีเลวอย่างไรเหมือนกัน

แต่ที่รู้ที่มั่นใจ อยู่ตรงนี้ที่ใจฉัน

คอยบอกตัวเองให้เดินทางไปเพื่อไขว่คว้า

** ชีวิตที่ฉันเลือกเอง คือสิ่งที่ฉันต้องการ

ชีวิตที่ฉันค้นหา ไม่ว่าจะไกลสุดฟ้า

ชีวิตที่ฉันต้องการ ชีวิตที่ฉันเลือกเดินตลออดมา 

แม้จะเหนื่อยล้า หรือว่าต้องท้อใจสักเท่าไร

เมื่อฉันตัดสินใจก็พร้อมจะเดินทางไปหามัน

แม้จะพบจะเจออะไร แต่ตัวฉันจะเดินต่อไป 

ต่อให้มันไกลแค่ไหน ฉันก็พร้อมที่จะฝ่าฟัน

 ชีวิตที่เลือกเอง คือชีวิตที่เลือกฝัน

คือชีวิตที่มันเป็นของฉัน