เดียวดายกลางสายลม + ฉันเหนื่อย...อย่าพูดอีกเลย
posted on 28 Jul 2007 22:20 by bemyguestsเหนื่อยค่ะ
อยากพัก
พยายามให้กำลังใจตัวเองแล้ว
แต่สุดท้ายก็ต้องมานั่งร้องไห้กับเรื่องเดิม ๆ อีกครั้ง
...เพิ่งรู้ว่าใจตัวเองก็เหนื่อยเป็นเหมือนกัน..
ให้กำลังใจคนอื่นดูเป็นเรื่องง่าย
แต่กับตัวเอง ..ทำไม่เคยได้สักที..
บางทีคนเรา ทำเป็นหัวเราะ
แต่ในใจอาจจะกำลังร้องไห้อยู่ก็ได้ค่ะ
ไม่ได้ทำตัวเองให้เศร้า
แต่บางเรื่องมันก็รับไม่ไหวจริง ๆ

เดียวดายกลางสายลม
นรีกระจ่าง
บินไปเดียวดาย..กลางสายลมแปรปรวน...
เพียงทะเลครวญ....ฟังคล้ายเป็นเพลงเศร้า...
ค่ำคืนนี้ฉันเพลีย..ฉันเหนื่อย..ฉันหนาว
และเหงาเหลือเกิน...
ไม่เคยมีใคร..มีรักแท้จริงใจ...
จ้องมองทางใด..ดูเคว้งคว้างว่างเปล่า...
ฝ่าลมฝนลำพัง...มากี่ร้อนหนาว....
จนล้า...สิ้นแรง...
* ไม่อยากเห็นภาพใด..แม้แต่ท้องฟ้า...
อยากจะพักดวงตา...ลงชั่วกาล....
จะไปซุกตัวนอนซ่อนกายในเงาจันทร์...
จะหลับฝันไม่ขอตื่น..ขึ้นมา.....
คงจะมีเพียง...ลมหายใจรวยริน....
เอนกายบนดิน...ยอมรับความแพ้พ่าย....
ปีกของฉันมันหนัก....บินต่อไม่ไหว....
จะขอพักกายชั่วกาล.....



http://dying-swan.exteen.com/
เป็นกำลังใจให้กันและกันนะคะ ค่อยๆหัดสร้างกำลังใจขึ้นมาด้วยตัวเองนะคะ เมื่อก่อนพี่หงส์ก็ทำไม่เป็นค่ะ....แต่เดี๋ยวนี้สบายมาก
ป.ล. แต่สำหรับพี่หงส์แล้วมันอาจจะกลายเป็นมีข้อเสียไป...นั่นก็คือหมดแรงที่จะให้กำลังใจคนอื่น(อย่างเต็มที่)น่ะค่ะ
แต่ยังไงก็จะเป็นความพอดีขึ้นมาได้เมื่อนำส่วนที่สร้างขึ้นมาด้วยตัวเองไปรวมกับส่วนที่ได้รับจากคนอื่นนะคะ
#1 By Hongfha on 2007-07-29 00:43