ส่งรัก ---> ส่งยิ้ม

ชีวิตช่างแสนว่างเปล่า

เหลือเพียงแต่เงา ที่เราเคยวาดฝัน

อยากลืมอดีต ที่เราเคยมี กันและกัน

ถึงรู้ว่ามัน เจ็บช้ำ และทรมาน

เหมือนยิ่งเดินหนี ยิ่งเหนื่อย ยิ่งเมื่อยล้า

ภาพเธอยังจำติดตาติดใจฉัน

รู้ว่ายากกับการต้องลืมกัน

แต่ซักวันฉันจะเจอใครที่ดีสักคน

เส้นทางที่ฉันเดินในวันนี้

ถึงใครมองว่า ไม่ดี ฉันไม่สน

ขอเพียงฉันลืมใครได้บางคน

แม้ชีวิตต้องหมองหม่น ... ฉันก็พร้อมเดินต่อไป

เคยพยายามลืมใครให้ได้ซักคน

แต่ก็พบว่า...ทำไม่ได้

และรู้สึกว่ามันยาก

และทรมานกับการต้องตัดใจ

ตรงกันข้าม

เค้าอาจลืมเราได้อย่าง่ายดาย

อาจเป็นเพราะเค้าหมดรักเรา

หรือเค้าไม่เคยรักเรา

คำว่าไกล

ต่อให้ทำอย่างไร มันก็ไกล

ถ้าเธอไม่เคยมองกลับมาหากัน

แม้ฉันจะเฝ้ารอให้มันใกล้เท่าไหร่

แต่มันก็ยิ่งห่างไกลออกไปทุกที

ความรู้สึกที่เคยมีให้

ตอนนี้ฉันยังรู้สึกว่ามันเหมือนเดิม

เพียงแต่....

มันอาจจะไกลเกินไปสำหรับฉัน

ไม่ว่าฉันจะเดินเข้าหาหรือเดินห่างออกไป

มันก็ไกล เหมือน ๆ กัน

ไกล

ศิลปิน : เคนเนท แป๋ว

มีกระเป๋าสองใบ ที่ใส่ข้าวของหัวใจ

พาเอาใจที่เหนื่อยล้าไปให้ไกล จากคนเคยรักกัน

*ฉันจึงเดินทางข้ามผ่านอดีต ข้ามผ่านความทรงจำเก่าๆ

ที่ฉันต้องเดินทางเนิ่นนาน เพื่อค้นหาปลายทางที่ไม่พบเธอ

แต่เหมือนว่าเดินผ่านยิ่งนานเท่าไร เส้นทางมันไกลออกไปทุกที

ฉันต้องเดินทางอีกไกลแค่ไหน ถึงจะลืมเรื่องราวของเรา

** ไม่รู้เลยว่าไกลไหม ต้องเดินทางอีกนานไหม

ถึงจะลืมเรื่องราวของเธอ

อยากหนีก็ยิ่งต้องเจอ

ภาพเธอเป็นเหมือนดั่งเงา ติดตามเรื่อยไป

ไม่รู้ว่านานไหม ถึงจะลืมๆเธอเสียที

หวังจะมีรักใหม่ หวังจะลืมรักของเธอ

หวังไว้ว่าใจที่มันอ่อนล้าไปทั้งใจ จะกลับมาเหมือนเดิม



(ซ้ำ *, **)

ปล.

- ขอบคุณทุกคนที่แวะมาอ่านและ comment ค่ะ

- เศร้า แต่ยังมีอารมณ์มาอัพ

- แต่งกลอนไปเรื่อยไม่ต้องคาดหวังความไพเราะ ^^

- คิดถึงมากนะคะ คุณนนท์