ส่งรัก ---> ส่งยิ้ม

ช่างเป็นเพลงที่เศร้าที่สุดในโลก สำหรับคนที่แอบรักคนอื่น

แต่คนที่เราแอบรักกลับไม่ชายตามองเราเลยแม้แต่น้อย

" หากฉันเป็นไม้ขีดไฟ ฉันจะไม่เหลียวมองเธอเลยแม่ดอกทานตะวัน

ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะเธอไม่เคยเหลียวมองฉันเลย

หากเธอมองฉันด้วยหางตาซักนิด ฉันก็จักซึ้งใจแล้ว

ถ้าฉันเป็นดอกทานตะวัน ฉันกลับจะรักไม้ขีดไฟมากขึ้น

...เพราะอะไรรู้มั้ย .......

เพราะฉันรู้ว่าความเจ็บปวดมันเป็นอย่างไร

ฉันจะไม่ปล่อยให้ใครต้องมาเจ็บช้ำ เพียงเพราะเค้ารักฉันหรอก"

นี่อาจจะเป็นคำพูดของไม้ขีดไฟ คนที่แอบรักเค้าอยู่

... แล้วดอกทานตะวันก็จะอาจจะตอบว่า ...

" หากฉันเป็นเธอ...ไม้ขีดไฟ..

ฉันจะไม่รอคอยอย่างไร้จุดหมายเช่นเธอ

เธอช่างโง่เขลาเหลือเกิน กล้าฆ่าตัวเองได้ เพียงเพราะรักนะเหรอ

หากเธอไม่รักชีวิตตัวเองแล้ว

เธอจะไปรักคนอื่นได้อย่างไรกัน

ฉันก็เป็นแค่ใครคนหนึ่งที่ไม่ได้รักเธอ

จะทำอย่างไรก็ไม่สามารถรักได้

เพราะอะไรน่ะเหรอ

เพราะฉันไม่ได้รักเธอจริงๆ เข้าใจบ้างมั้ย

ไปรักคนที่เธอรักเค้าและเค้าก็รักเธอดีกว่า อย่ามารอคอยฉัน

...คนที่ไม่ได้รักเธอเลย ..."

แล้วในที่สุดไม้ขีดไฟก็ไม่สามารถรักกับดอกทานตะวันได้อย่างหวัง

ช่างน่าสงสาร ไม้ขีดไฟ

เพราะรักคำเดียว ทำให้ไม้ขีดไฟทำได้ถึงเพียงนี้

มันคงคิดได้เมื่อตัวมันค่อย ๆ เผาไหม้เป็นเถ้าถ่าน ว่า

หากเค้าไม่รักแล้ว ต่อให้ทำอย่างไร ก็ไร้ประโยชน์

ไม้ขีดไฟกับดอกทานตะวัน

ศิลปิน : วิยะดา โกมารกุล ณ นคร

เจ้าไม้ขีดไฟ ก้านน้อยเดียวดาย
แอบรักดอกทานตะวัน
แรกแย้มยามบาน อวดแสงตะวัน
ช่างงดงามเกินจะเอ่ย

ดอกเหลืองอำพัน ไม่หันมามอง
แม้เหลียวมา ยังไม่เคย
ไม้ขีดเจ้าเอ๋ย เลยได้แต่ฝัน ข้างเดียว
ดอกไม้จะบาน และหันไปตาม
แต่แสงจากดวงอาทิตย์

จุดตัวเองก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟ ขึ้นมา
เพียงปรารถนา ให้มีลำแสง สีทอง
จุดตัวเองก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟขึ้นมา
เพียงปรารถนา ดอกทานตะวัน หันมอง
สักครั้ง


เจ้าไม้ขีดไฟ ก้านน้อยเดียวดาย
สาดแสงในใจ ไม่นาน
ดอกเหลืองอำพัน จึงหันมามอง
และพบเพียงกองเถ้าถ่าน

เจ้าไม้ขีดไฟ ก้านน้อยเดียวดาย
เพราะรักจริงใจ อย่างนั้น
เพียงแค่เธอหัน เพียงแค่เธอมอง ก็พอ
ดอกไม้จะบาน และหันไปตาม
แต่แสงจากดวงอาทิตย์

ถ้าไม้ขีดไฟมีโอกาสเกิดเป็นดวงอาทิตย์ได้บ้างก็คงดี

"อินกับเพลง"