ยิ่งมืด..ยิ่งเห็นดาว

posted on 02 Nov 2009 17:37 by bemyguests

 

 

 

เค้าว่ากันว่า คนเรามักมองไม่เห็นความสำคัญของสิ่งที่อยู่ใกล้ตัว

แต่มักจะมองหาไขว่คว้าสิ่งที่อยู่ไกลตัว  เพื่อหวังจะได้ครอบครอง

และยกย่องของสิ่งนั้นเป็นสิ่งล้ำค่าเสมอ

คงเป็นเพราะคนเราตีราคาของสิ่งต่าง ๆ ตามความสวยงาม และแหล่งที่มาก็เป็นได้

ยิ่งหายากเท่าไหร่  ราคาก็สูงมากขึ้นเป็นเงาตามตัว

เช่นเดียวกับไข่มุก ที่อยู่ใต้ทะเลลึก สวยงาม ชวนให้ค้นหา และมีราคา(สูง)

 

แต่เรื่องเช่นนี้คงใช้ไม่ได้กับเรื่อง...ความรัก....เรื่องใกล้ตัวของคนหลาย ๆ คน

ที่ต่างก็ผ่านการเรียนรู้มาด้วยตนเองเกือบครึ่งค่อนชีวิต

แต่กลับยังมองหาความรักที่ยั่งยืนและมั่นคงไม่เจอ

เพียงเพราะเหตุผลที่ว่า...ยังไม่พบคนถูกใจ

จริง ๆ แล้ว  คนที่ถูกใจ มีเยอะแยะมากมาย 

  อยู่ที่ว่าเค้าจะถูกใจเราอย่างที่เราถูกใจเค้าหรือเปล่า ?????

หากคนสองคนคิดตรงกัน เรื่องแบบนี้คงไม่ใช่เหตุผล ของคนที่ยังไม่มีใคร

 

บางครั้งการแสวงหาคนที่อยู่ไกลเกินตัว คงยากเกินไปสำหรับใครหลาย ๆ คน 

หากเราจะใช้หัวใจมองสิ่งต่าง ๆ บนโลกใบนี้

แทนการใช้เพียงสายตาและบรรทัดฐานของคำว่า ค่านิยม เพียงอย่างเดียวแล้ว

เราอาจจะพบใครบางคนที่อยู่ใกล้ตัวเรา 

 ที่คอยให้ความช่วยเหลือ และมองเห็นเราเป็นคนสำคัญเสมอ

คนที่คอยให้กำลังใจทุก ๆ ครั้งที่เรารู้สึกเหนื่อย 

คนที่คอยนั่งรับฟังปัญหาของเราทุกครั้งที่เรู้สึกอัดอั้นตันใจ

คน ๆ นั้นอาจจะหน้าตาธรรมดา หาได้ทั่วไป  ฐานะไม่ร่ำรวยอะไร

ไม่ใช่เจ้าชายในฝันอย่างที่เราต้องการ

ไม่ใช่พระเอกในนิยาย  แต่กลับเป็นพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยเราทุกครั้งเมื่อเราต้องเผชิญกับปัญหา

 

เค้าควรจะเป็นคนที่คุณควรมองเห็นคุณค่า  เกินกว่าจะตีราคาใด ๆ ไม่ใช่หรือ ??

 

อย่ารอให้โลกทั้งโลก ไร้ซึ่งแสงสว่าง  แล้วจึงมองเห็นความสวยงามของดวงดาว

เพราะดวงดาวอยู่กับเรามาตลอดชีวิต  เพียงแต่จะแหงนขึ้นไปมองมันบ้าง ...ก็คงดี...

 

 

 

ยิ่งมืดยิ่งเห็นดาว

ดิว the star 5

มีอยู่แล้ว แต่ก็ไม่เห็นเคยใส่ใจ ในตอนที่มีใคร เห็นเธอไกลหางตา

เพิ่งเข้าใจในวันที่เสียใจ เสียทั้งน้ำตา ไม่เหลือใคร ๆ เหมือนเคยมา

เป็นช่วงเวลาที่มืดมน

แต่กลับเป็นเธอที่เคียงข้างฉันยืนยันไม่ทิ้งไป

ก็เพิ่งเข้าใจ ในวันที่ทุกข์เกินทน

เธอนั้นเป็นเสมือนดวงดาว ที่คอยส่องแสงพร่างพราว

ชัดเจนสว่างไม่จางหายไป ต้องรอแสงไฟมืดมิดลงไป

ฉันจึงจะได้เข้าใจ ว่ายังเหลือใคร

ยิ่งมืดเท่าไร ยิ่งเห็นดวงดาวชัดเจน

ไม่เจ็บซ้ำ ก็คงไม่ซึ้งคำปลอบใจ ในวันที่ยืนไหว แขนใครจะสำคัญ

ไม่เหว่ว้า ก็คงไม่สนคนข้าง ๆ กัน เพิ่งรู้ในวันที่ใจสั่น

ว่าเธอเท่านั้นที่เป็นห่วง

ก็เธอคนเดียวที่เคียงข้างฉัน ยืนยันไม่ทิ้งไป ก็เพิ่งเข้าใจในวันที่ทุกข์เกินทน

เธอเพราะเธอเป็นเหมือนดวงดาว

ที่คอยส่องแสงพร่างพราวชัดเจนสว่างไม่จางหายไป

** ต้องรอแสงไฟมืดมิดลงไปฉันจึงจะได้เข้าใจ ว่ายังเหลือใคร ยิ่งมืดเท่าไร

ยิ่งเห็นดวงดาวชัดเจน

 

edit @ 2 Nov 2009 19:05:53 by :::Be_My_Guest:::