ยิ่งมืด..ยิ่งเห็นดาว
posted on 02 Nov 2009 17:37 by bemyguests
เค้าว่ากันว่า คนเรามักมองไม่เห็นความสำคัญของสิ่งที่อยู่ใกล้ตัว
แต่มักจะมองหาไขว่คว้าสิ่งที่อยู่ไกลตัว เพื่อหวังจะได้ครอบครอง
และยกย่องของสิ่งนั้นเป็นสิ่งล้ำค่าเสมอ
คงเป็นเพราะคนเราตีราคาของสิ่งต่าง ๆ ตามความสวยงาม และแหล่งที่มาก็เป็นได้
ยิ่งหายากเท่าไหร่ ราคาก็สูงมากขึ้นเป็นเงาตามตัว
เช่นเดียวกับไข่มุก ที่อยู่ใต้ทะเลลึก สวยงาม ชวนให้ค้นหา และมีราคา(สูง)
แต่เรื่องเช่นนี้คงใช้ไม่ได้กับเรื่อง...ความรัก....เรื่องใกล้ตัวของคนหลาย ๆ คน
ที่ต่างก็ผ่านการเรียนรู้มาด้วยตนเองเกือบครึ่งค่อนชีวิต
แต่กลับยังมองหาความรักที่ยั่งยืนและมั่นคงไม่เจอ
เพียงเพราะเหตุผลที่ว่า...ยังไม่พบคนถูกใจ
จริง ๆ แล้ว คนที่ถูกใจ มีเยอะแยะมากมาย
อยู่ที่ว่าเค้าจะถูกใจเราอย่างที่เราถูกใจเค้าหรือเปล่า ?????
หากคนสองคนคิดตรงกัน เรื่องแบบนี้คงไม่ใช่เหตุผล ของคนที่ยังไม่มีใคร
บางครั้งการแสวงหาคนที่อยู่ไกลเกินตัว คงยากเกินไปสำหรับใครหลาย ๆ คน
หากเราจะใช้หัวใจมองสิ่งต่าง ๆ บนโลกใบนี้
แทนการใช้เพียงสายตาและบรรทัดฐานของคำว่า ค่านิยม เพียงอย่างเดียวแล้ว
เราอาจจะพบใครบางคนที่อยู่ใกล้ตัวเรา
ที่คอยให้ความช่วยเหลือ และมองเห็นเราเป็นคนสำคัญเสมอ
คนที่คอยให้กำลังใจทุก ๆ ครั้งที่เรารู้สึกเหนื่อย
คนที่คอยนั่งรับฟังปัญหาของเราทุกครั้งที่เรู้สึกอัดอั้นตันใจ
คน ๆ นั้นอาจจะหน้าตาธรรมดา หาได้ทั่วไป ฐานะไม่ร่ำรวยอะไร
ไม่ใช่เจ้าชายในฝันอย่างที่เราต้องการ
ไม่ใช่พระเอกในนิยาย แต่กลับเป็นพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยเราทุกครั้งเมื่อเราต้องเผชิญกับปัญหา
เค้าควรจะเป็นคนที่คุณควรมองเห็นคุณค่า เกินกว่าจะตีราคาใด ๆ ไม่ใช่หรือ ??
อย่ารอให้โลกทั้งโลก ไร้ซึ่งแสงสว่าง แล้วจึงมองเห็นความสวยงามของดวงดาว
เพราะดวงดาวอยู่กับเรามาตลอดชีวิต เพียงแต่จะแหงนขึ้นไปมองมันบ้าง ...ก็คงดี...
ยิ่งมืดยิ่งเห็นดาว
ดิว the star 5
เพิ่งเข้าใจในวันที่เสียใจ เสียทั้งน้ำตา ไม่เหลือใคร ๆ เหมือนเคยมา
เป็นช่วงเวลาที่มืดมน
แต่กลับเป็นเธอที่เคียงข้างฉันยืนยันไม่ทิ้งไป
ก็เพิ่งเข้าใจ ในวันที่ทุกข์เกินทน
เธอนั้นเป็นเสมือนดวงดาว ที่คอยส่องแสงพร่างพราว
ชัดเจนสว่างไม่จางหายไป ต้องรอแสงไฟมืดมิดลงไป
ฉันจึงจะได้เข้าใจ ว่ายังเหลือใคร
ยิ่งมืดเท่าไร ยิ่งเห็นดวงดาวชัดเจน
ไม่เจ็บซ้ำ ก็คงไม่ซึ้งคำปลอบใจ ในวันที่ยืนไหว แขนใครจะสำคัญ
ไม่เหว่ว้า ก็คงไม่สนคนข้าง ๆ กัน เพิ่งรู้ในวันที่ใจสั่น
ว่าเธอเท่านั้นที่เป็นห่วง
ก็เธอคนเดียวที่เคียงข้างฉัน ยืนยันไม่ทิ้งไป ก็เพิ่งเข้าใจในวันที่ทุกข์เกินทน
เธอเพราะเธอเป็นเหมือนดวงดาว
ที่คอยส่องแสงพร่างพราวชัดเจนสว่างไม่จางหายไป
** ต้องรอแสงไฟมืดมิดลงไปฉันจึงจะได้เข้าใจ ว่ายังเหลือใคร ยิ่งมืดเท่าไร
ยิ่งเห็นดวงดาวชัดเจน
edit @ 2 Nov 2009 19:05:53 by :::Be_My_Guest:::